Sinds lange tijd had ik al de droom om iets speciaals te maken. Inmiddels had ik een paar keer een auto opgeknapt, o.a. een Renault 17, een DS, een Jaguar XJ 6, om ze na een paar jaar weer weg te doen en vervolgens wat anders te kopen. Ik had er genoeg van om met een auto bezig te zijn en hem technisch weer in goede staat te maken, terwijl als dat klaar was, de uitdaging weg was en de auto weer werd verkocht (ondanks dat ze voortreffelijk reden).

Ik was toe aan een grotere uitdaging. Als puber had ik al een keer een amfibie gemaakt van hout, met stepwielen, een brommermotortje en een schroef van plaatstaal. Het leek me fantastisch om een amfibie in het echt te hebben, waar je legaal mee op de weg kan rijden en zo het water in kan rijden. Maar dan wel zelf maken natuurlijk. Daarbij moest hij ook nog hard kunnen varen, want langzame amfibievoertuigen zijn er genoeg. De keus viel de op een Citroen, omdat deze met z’n hydro-pneumatische vering als enige auto de wielen in de wielkast kan laten verdwijnen. Gelijk de grootste maar, dan kan je er gelijk een camper van maken, multifunctioneel. Een MPV, maar dan anders.

De auto heb ik gekocht op 11 augustus 1996, met 189.000 km op de teller.

Na de aankoop heb ik gelijk geïnformeerd wat er voor nodig is om hem tot status van kampeerauto te maken.
Dat viel mee: alleen een bed en een gasstel was vereist! Zogezegd, zo gedaan, een paar weken later had ik een “officiële”kampeerauto volgens de kentekenpapieren.
Maar nu komt het; voor de belasting wilde ik in aanmerking komen voor het camper-kwarttarief, geen probleem zou je zeggen wanneer je het kenteken laat zien. Wat schetst mijn verbazing, beide instanties hebben zo hun eigen regels. De camper moest ruim en hoog genoeg zijn en moest alle voorzieningen hebben om er met één persoon in te overnachten en zo meer.
Daar lag een mooie uitdaging: na de nodige overpeinzingen toch maar de verbouwing tot camper doorgezet, dit sluit mooi aan bij het boot-idee, en de hobby blijft op deze manier ook wat beter betaalbaar omdat je het volle tarief niet hoeft te betalen.
Na de nodige schetsjes heb ik het vlakke gedeelte van het dak eruit gezaagd (gaat mooi met een decoupeerzaag), een dakgootje erin gelijmd , het uitgezaagde voorzien van verstevigingsprofieltjes en een rubber afdichtrand, zodat het dak weer op de oude plaats teruggezet kan worden.
Maar dan als hefdak (vermoedelijk enige CX met stahoogte!), of in twee delen uitneembaar (CX met Cabriotop!), erg relaxed in de zomer!
Verder is er een mini aanrechtje ingemaakt met een “curverwasbakje” met stromend water, natuurlijk een 2-pits gasstel en een koelkast op 12V en gas.
Dat was fase één, het campergedeelte. Door de belasting goedgekeurd, ook na een steekproef!
Nu het ergste, fase twee: drijvend maken….

Aangemoedigd door de drijfproef gingen ik vol goede moed bezig met het lastigste deel van het project; het afdichten van de motorruimte. Inmiddels is er al het nodige aangepast:

-De bumper is 10 cm naar voren geplaatst voor extra drijfvermogen,
-De bodem onder de motor is 9 cm verlaagd, zodat de wielen, wanneer deze worden ingetrokken, geheel in de wielkast verdwijnen zodat er minder weerstand in het water wordt opgelopen. De aanslagrubbers zijn verwijderd voor maximale intrekbaarheid.
-De vering is 4 cm hoger afgesteld om op deze manier een acceptabele grondspeling te verkrijgen (10 i.p.v.15 cm)
-De bodem is voorzien van twee afneembare luiken, zodat je altijd van onder de motor kunt bereiken.
-De uitlaat is terplaatste van de achterzijde van de motorruimte geïsoleerd, zodanig dat de rubber afdichtingsmanchet niet smelt.
-De doorvoeringen in het schutbord, zoals pedalen en handremkabels, zijn afgedicht. Dit om te voorkomen dat het lekwater dat in de motorruimte zit, gelijk doorstroomt naar de rest van de auto.
-De wielkasten van de voorwielen zijn geheel bekleed met folie, voorzien van doorvoeringen met rubber manchetten naar:
o De twee draagarmen,
o de aandrijfas (via een lagerbus met waterkeerringen)
o de spoorstang
o de stabilisatorstang
o de handremkabel

Allen zodanig dat ze de veer- en stuurbeweging kunnen volgen.
De gemiddelde temperatuur van de motor begon inmiddels wat op te lopen, tijd voor het aanbrengen van een luchthapper op de motorkap. Evt. kan hier later een koeler onder gemonteerd worden.
Ondanks het vooruitstrevende model van de CX hebben deze auto’s helaas nog aparte chassisbalken, deze lopen ook de motorruimte in en moeten dan ook afzonderlijk afgedicht worden.
Op dit punt ben ik inmiddels aangeland. Heel veel werk is reeds verricht, ik ben ruim over de helft, dus ik moet er nog even tegenaan. De inspiratie laat af en toe een beetje te wensen over…

Het enthousiasme was nog groot.
Achter de deuren en achterklep zijn schotten gelast (waar je overheen moet stappen wanneer je naar binnen gaat), alle naden en doorvoering in de bodem zijn dicht gemaakt (en dit zijn er meer dan je denkt), de uitlaat loopt omhoog door het linker achterspatbord.

Na niet al te lange tijd kon de eerste drijfproef van de achterkant plaatsvinden! Fantastisch, wij naar een meertje, eindelijk voor het eerst (achterwaarts) het water in! De eerste poging werd niet wat, omdat de ondergrond te flauw liep, het water kwam via de pedalen al naar binnen! Toen een steilere oever geprobeerd, dat ging een stuk beter. Maar wat bleek, zo lek als een mandje. Het water spoot via allerlei naden en kieren naar binnen. Snel er weer uit voordat hij helemaal vol stroomt! Eenmaal op de kant was het een mooie badkuip, het water ging er nauwelijks meer uit. Het zag er wel apart uit, zo’n auto vol water.
Werk aan de winkel, alle gaten hadden we gemarkeerd, deze zijn weer afgekit en na een paar weken was de volgende drijfproef. En succesvol! Op het zelfde strandje kwam de achterkant nu al helemaal vrij! Gaaf man! Nog een klein stukje verder en de auto lag nu bijna horizontaal in het water. Daarna ben ik iets te ver naar achteren gereden, het water gutste via de doorvoeringen in het schutbord gretig naar binnen! Snel in de hoge stand om de schade een beetje te beperken. Gewoon wegrijden wilde niet meer door aquaplaning van de koppeling. Even later was dit verholpen, maar slipten de wielen door. (bestaan er CX-en met sperdifferentieel??). Gelukkig waren er genoeg auto’s om mij eruit te slepen.
Al met al een geslaagde drijfproef .
Na een paar weken bleek dat de veercilinders achter via de ontluchting water hadden binnen gekregen en kreeg de startmotor kuren omdat deze halfvol water zat. Na een nieuw setje koolborstels waren de problemen weer verholpen.